Pōmiana

Pierwszy polski przekład Przemiany Kafki na język śląski.

***

Ôńskiygo razu Gregor Samsa ôbudziōł sie ze srogich marōw i ôboczōł, iże sie zmie­nioł w masarnego chroboka. Leżoł na puklu twordym choby pancyrz, a jak podniōs tro­cha gowa, to uwidzioł swōj krōngły, brōnzo­wy, podzielōny ringami choby łuki bas, z ke­rego sztepdeka ślatuje drap. Mocka nogōw, patrzōnc na to, jake były wcześnij, blank cieńkie choby nudle, blikały mu bezradnie przed ślepiami.

„Co je zy mnōm louz?” – myśloł. To niy ma nocno mara. Jego izba, richtich jego, ino trocha mało izba ôd człowiyka, durś se spokojnie bōł postrzōd sztyrych ścian, kere dobrze znoł. Nad stołym, na kerym rozpo­ściyrała sie kolekcyjo tekstylnych toworōw – Samsa boł kōmiwojażyr – wisoł ôbroz, kery sōm nieskorzyj wyciōngnoł z ilustrowany­go magazinu i wrazioł do eleganckiyj, zło­tyj rōmy. Ōbroz ukazywoł niyjako frela we futrzanyj czopce i we boa. Siydziała sztryng, a ciynżko, futrzano mufka, w keryj cołkie jeji przedramie sie kryło, trzimała przed wi­dzōma.