Fragmenty

Derrida: o apokalipsie

Literatura i krytyka literacka nie mogą mówić o niczym innym niż ta doszczętna destrukcja, nie mogą posiadać żadnego innego ostatecznego desygnatu, mogą jedynie mnożyć strategiczne manewry mające służyć asymilacji tej całkowicie niedającej się zasymilować inności.

Musil: polityka, kapitalizm, egoizm, miłość i poezja

(…) to, co we właściwym sensie nazywamy ideałami, wielkie reprezentacje popędowe bądź to indywidualnego, bądź społecznego życia, zawierają nieskończoność wymogów, których spełnianie musiałoby prowadzić do śmierci, gdybyśmy ich zawczasu nie potraktowali niezupełnie autentycznie.